Wat kost lekdetectie in België?

Drie factoren verklaren bijna het volledige prijsverschil.

De ingezette technieken. Een visuele inspectie met een vochtmeter is werk van een uur. Een onderzoek met thermografie, vochtkartering en endoscopie, binnen én buiten, kost een halve dag inclusief verwerking. Dat verschil zit volledig in de prijs.

De oppervlakte en de bereikbaarheid. Een plat dak van 60 m² boven een garage is iets anders dan 400 m² boven een appartementsgebouw met beperkte toegang. Vraagt het dak een hoogtewerker of een stelling, dan komt die kost er apart bij.

Wat je achteraf in handen krijgt. Een mondelinge conclusie ter plaatse kost niets extra. Een verslag met meetcondities, gebruikte toestellen, beeldmateriaal en conclusies met hun betrouwbaarheidsgraad is een dagdeel werk erbovenop — en het is het enige dat standhoudt tegenover een verzekeraar of een aannemer.

Een deel van de markt werkt met een vast tarief dat je pas betaalt wanneer het lek gevonden wordt. Aantrekkelijk op het eerste gezicht.

Er zit een structureel probleem in. Wie enkel betaald wordt bij een vondst, heeft een financieel belang bij een positieve vaststelling. En wie ook de herstelling uitvoert, heeft een belang bij een dure vaststelling.

Dat betekent niet dat die bedrijven onbetrouwbaar zijn. Het betekent wel dat hun verslag zelden een discussie beslecht. Een verzekeraar die een expertiseverslag krijgt van de partij die de herstelling factureert, weegt dat verslag anders dan een verslag van een partij zonder belang bij de uitkomst.

De vraag is dus niet alleen wat het kost, maar wat je ermee kunt doen achteraf.